DjSlash.org

Zoals ik in mijn vorige post al vertelde, hadden wij de pc van mn schoonmoeder al een tijdje niet meer in beheer gehad en voornamelijk telefonisch geprobeerd om te helpen bij problemen waar mijn schoonmoeder tegenaan was gelopen. Toen we eenmaal bij haar thuis waren aangekomen, ben ik eerst maar eens gaan kijken wat er nou eigenlijk op stond. Tijdens het booten zag ik tot mijn verbazing dat ik een passphrase moest intikken. Degene die de boel geinstalleerd had, heeft dus twee partities aangemaakt om alles op te installeren. De eerste is gewoon de /boot partitie, zodat grub geladen kan worden en het boten van de kernel in gang gezet kan worden. De partitie waar de rest op staat, als versleuteld ingesteld en daarop bevinden vier logische volumes. Voor een thuiscomputertje waar alleen een beetje gesurfed wordt en OpenOffice op draait, bij een persoon die geen verstand van computers heeft, is dat niet heel erg nodig, laat staan handig. Maar goed, als het maar boot, is dat verder ook niet zo’n groot probleem. Al snel zag ik dat het ging om een installatie van de oude Debian stabiele versie etch (4.0), dus ik ging eerst maar eens het hele gebeuren updaten naar de nieuwe stabiele versie lenny (5.0).

• Read more: Debian updaten, cryptsetup en lvm2

Dit weekend was ik bij mijn schoonmoeder om haar pc te gaan fixen, of eigenlijk moest er alleen een printertje geinstalleerd worden. De pc is al wat aan de oudere kant, maar doet het nog prima. We hadden er eerst altijd Debian/Linux op staan en hadden we altijd remote kunnen helpen bij allerlei dingen. Maar nadat Suzan en ik waren gaan samen wonen is er wat heen en weer gedoe geweest en is er een installatie op gekomen van een neef, van een kennis, van… Nou ja, je kent het wel. Hierdoor konden we er met ssh er dus ook niet meer bij en hebben we regelmatig heel lang aan de telefoon gehangen om proberen te helpen en problemen op te lossen. Nou moest er dus die printer geinstalleerd worden en we konden het geheel ook mooi combineren door even bij een autogarage langs te gaan, want onze huidige autotje staat op het punt de geest te geven. Even drie uurtjes in de trein, appeltje/eitje.

Boven verwachting zijn we gewoon in 1 keer geslaagd om een nieuwe auto te vinden! We waren er nog niet aan toe gekomen om echt op zoek te gaan en bij de garage zijn Suzan en haar moeder bekend, doordat Suzan d’r broertje er werkt. Zodoende kregen we ook nog een leuke deal. Het is een Renault Laguna RX 1.8 geworden en eind deze week staat ie hopelijk voor onze deur. Zondagmiddag was het pc’tje van mn schoonmoeder weer helemaal uptodate, netjes en bereikbaar gemaakt, plus het printertje geinstalleerd en getest. Het technische verhaal schrijf ik zometeen in mijn volgende post, maar dat bespaar ik de meeste mensen maar.

Niet zo heel lang geleden kwam ik op het idee om het domein groningenchat.nl te registreren en daar wat leuks mee te gaan doen. Het registreren was zo gedaan en toen ben ik maar eens aan de slag gegaan. Even een site in elkaar bouwen kost toch altijd wat meer moeite dan je in eerste instantie denkt. Teksten schrijven, layout bedenken, kleurtje zus en kleurtje zo. Er komt nog behoorlijk wat bij kijken. Maar het resultaat mag er wel zijn, al zeg ik het zelf. Het is nog niet helemaal af, maar ik vind het al ver genoeg om het voor publiek te openen. Als het allemaal goed gaat, dan blijf ik ook lekker gemotiveerd om er dingen mee te blijven doen en het verder uit te bouwen. Mocht je een kijkje nemen, laat me dan weten wat je er zelf van denkt.

Bij deze nodig ik iedereen uit om een kijkje te nemen op GroningenChat.nl!

It’s finally happening, I’m going to move out of this dump and live together with Suzan. After living for about nine years in Selwerd, it’s time to get along and drag my ass out of there. I’m psyched about it. We have so many things to do, before we are settled, but we enjoy it. And when it’s all done, we finally have a place together.

Afgelopen dinsdag, 11 september zijn Suzan en ik naar het concert van het Noord Nederlands Orkest geweest. Het NNO speelde een selectie van Pink Floyd in het Martiniplaza te Groningen. Het was een aparte ervaring om nummers van Pink Floyd gespeeld te horen door een symfonieorkest, maar het klonk geweldig! Het is natuurlijk wel heel wat anders dan een concert van bijvoorbeeld Pink Floyd zelf, want je kunt er niet echt bij gaan staan swingen (hoewel we uiteindelijk toch wel met zn allen stonden te brullen bij de toegiften). Maar ik vond het toch klasse werk van de dirigent, het orkest en de zangers Bert Heerink, Antonie Kamerling en Erik Mesie, dat ze zo ontzettend goed de verscheidende nummers neer wisten te zetten. Ook gitarist Joost Vergoossen deed een duit in het zakje, met een aantal heerlijke toevoegingen. Suzan en ik hebben er in ieder geval flink van genoten en het was zeker waard dat we er heen zijn geweest.

Zie ook: Geslaagde combinatie Pink Floyd en NNO

Het werd wel weer broodnodig tijd om wat aan mijn site te doen. En ik zal nog wel even bezig zijn tot ik tevreden ben met het design en de achterliggende software. Net als velen heb ik besloten om er een weblog van te maken, want af en toe kom ik toch dingen tegen waarbij ik denk, daar moet ik iets over kwijt. Ik zal maar geen beloftes doen over het aantal postings die ik maak, maar ik ben wel van plan om de functie die mijn site altijd enigzins gehad had bij te houden. Sommige sites verdienen nou eenmaal aandacht of zijn gewoon vet handig en verdienen wat mij betreft een link. Dus ik zal mijn linkjes in mooie categorieën gooien, zodat ze makkelijk terug te vinden zijn. Misschien krik ik dan ook weer het aantal bezoekers omhoog. Mijn oude site.